Mostrando entradas con la etiqueta elkarrizketa. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta elkarrizketa. Mostrar todas las entradas

2012/12/11

"Dormir Sin Lágrimas"


Gaur egun, gero eta guraso gehiago ikus ditzakegu arduratuta beraien seme-alabek lo gutxi egiten dutelako edota askotan esnatzen direlako. Rosa Jové psikologoak “Dormir sin lágrimas” liburuan honi buruzko informazio ematen digu, haurrak ulertzen laguntzen digu eta, lo egiteko arazo horiek konpontzeko aholkuak ematen dizkigu, benetan arazoren bat egotekotan.

Liburu edota idazleari buruzko nformazio gehiago nahi izatekotan, argazkian klikatu eta liburuaren web orrira joateko aukera izango duzue. 


Idazleak eskainitako elkarrizketatxo bat ikusi nahi izanez gero, ordea, honako esteka honetan klika ezazue:

2012/11/08

Bernard Aucouturier

Hik Hasi aldizkarian Bernard Acouturier-i egindako elkarrizketa hau argitaratu zen 2004.urteko urtarrileko alean. Psikomotrizitateari biruzko elkarrizketa interesgarria da.

Aucouturier-i buruzko informazio gehiago nahi izatekotan, klikatu argazkian.



AUCOUTURIER, Bernard:


Praktika psikomotrizitatearen aita da Bernard Aucouturier frantsesa. Euskal Herrian jarraitzaile asko ditu, Bergarako UNEDeko Psikomotrizitate Eskolaren inguruan mugitzen direnak, batik bat. Eskola horrek behin baino gehiagotan ekarri izan du Euskal Herrira, eta iaz ere Gasteizen azaroaren hasieran ospatu ziren jardunaldietan aritu zen.

Txikitatik giro pedagogiko irekian hezia izan zen. Aita irakaslea zuen eta antzerkia asko gustatzen zitzaiona. Freineten laguna zen, eta haren pedagogia jarraitzen zuen. Ama, berriz, ezkerreko militantea zen, gai sozialekin oso konprometitua zegoena eta politikan murgildua zebilena. Giro horretan, gurasoek inoiz ez zuten behartu eskolara joatea, eta nahi zuenean joaten zen.

Haur eskoletan asko ibilia da eta urte askotako eskamentua du. Arlo teorikoan zein praktikoan jarduna da. Liburu berri bat argitaratzekoa da laster: Praktika psikomotrizitatean soilik zentratu gabe, haurraz, pedagogiaz eta hezitzaileen jarreraz asko hitz egiten du liburuan. Grau argitaletxeak jarriko du gure eskuetan gutxi barru.

2012/10/18

Carlos Gonzalez


Hona hemen Carlos Gonzalez pediatrak eskainitako haurren elikadurari buruzko elkarrizketa baten zati bat. Elkarrizketa osoa irakurri nahi izanez gero, hemen uzten dizuet web orria.

 

“Los adultos tienen una visión distorsionada sobre cuál es la cantidad normal de comida que necesita un niño"
Zaragozano de 50 años, se licenció en Medicina por la Universidad Autónoma de Barcelona, y se formó como pediatra en el Hospital de Sant Joan de Déu de esta ciudad. Es fundador y presidente de la Asociación Catalana Pro Lactancia Materna (ACPAM) y autor del exitoso libro Mi niño no me come (Ed. Temas de Hoy, 2002). También ha escrito Bésame mucho: cómo criar a tus hijos con amor (2003) y Un regalo para toda la vida: guía de la lactancia materna (2006), que, junto con su primera publicación, conforman Comer, amar, mamar: guía de crianza natural (2009). Sus últimas obras son Entre tu pediatra y tú; y el más reciente y polémico En defensa de las vacunas. En esta ocasión nos habla de cómo afrontar los problemas que pueden surgir con los niños que aparentemente comen poco o rechazan algunos alimentos.

Muchas madres tienden a menudo a pensar que sus hijos comen poco y que por ello tienen un problema. ¿Cuándo se puede considerar que deberían preocuparse y acudir a un especialista y cuándo se podría decir que exageran o se preocupan sin motivo? ¿Qué síntomas pueden alertarnos de que verdaderamente existe un problema de este tipo cuando nuestro hijo come muy poco o rechaza algún alimento?
Hay que acudir al médico cuando un niño pierde peso o engorda claramente menos de lo normal (no menos de la media, como la mitad de los niños, sino menos de lo normal). El que engorda normalmente es que está comiendo suficiente, y punto.
En algunos casos, el rechazo absoluto a un alimento concreto puede indicar alergia, sobre todo si cuando lo prueba se queja de dolor de barriga o tiene otros síntomas. Pero, en general, cuando rechazan un alimento es porque no les gusta, igual que nos pasa a los adultos.

Por su experiencia, ¿cuáles son los problemas más comunes con la comida que puede presentar un bebé o un niño pequeño? ¿Cuáles son los principales motivos que los ocasionan?
El problema más habitual con la comida de un niño pequeño es el intento de los adultos (padres y abuelos y a veces maestros o monitores de comedor) de intentar obligarle a comer. Es un grave problema, que produce sufrimiento, angustia, humillación y a veces vómitos e incluso (si se tiene éxito) obesidad. El motivo suele ser la visión distorsionada de los adultos sobre cuál es la cantidad normal de comida que necesita un niño, y la falta de respeto hacia el niño como ser humano.